|
در کتاب مساله حجاب اثر شهید مطهری(ره) در مورد لغت حجاب آمده است که در قدیم برای این لفظ کلمه پوشش بکار میرفت که بهتر بود تغییر نمی کرد و با همان لفظ ادا می شد.
چرا که حجاب بمعنی پرده است و پرده هم تداعی کننده معنای پرده نشینی و در گوشه ای ماندن است و عده ای خیال کرده اند که نظر اسلام بیرون نیامدن زن از خانه و پشت پرده ماندن است در حالیکه دین ما، پوشش را برای زنان دستور داده است، به این معنی که زن باید در برخورد با مردان بدن خود را بپوشاند و خودنمایی ننماید.
در حقیقت اگر مقصود اسلام در خانه ماندن زنان و پرده نشینی بود دیگر احتیاجی به حجاب نمی بود چون وقتی با نامحرم برخورد نداشته باشد پوشش هم معنا ندارد و لازم نیست.
البته در مورد زنان پیامبر مکرم اسلام دستور خداوند متفاوت است، زیرا خداوند در قرآن آنان را امر کرده که بیشتر در خانه های خود بمانند و در جامعه خود را نشان ندهند که شاید این بخاطر مسایل سیاسی باشد و اینکه از آنان در مسایل حکومتی سوء استفاده نشود و فقط در این مورد کلمه حجاب استفاده شده.
و همانطور که می دانیم برخی زنان پیامبر مانند عایشه با نقض دستور خدا و حضورشان در میان مردم ، خود را آلت دست مغرضین قرار دادند و مسبب بوجود آمدن جنگهای بزرگی مانند جنگ جمل شدند.
البته شایان ذکر است که این مساله بیشتر جنبه لفظی دارد و ما خود می دانیم که مقصود اسلام حضور سالم و مفید زن در اجتماع است.
اما اینکه اسلام ( خدا ) چه میزان پوششی را برای زنان در نظر گرفته باید به آیات قرآن توجه کنیم:
* اولین آیه ای که تصریح به پوشش و میزان آن برای زنان دارد آیه 59 سوره احزاب می باشد:
یا ایها النبی قل لازواجک و بناتک و نساء المومنین یدنین علیهن من جلابیبهن ذالک ادنی ان یعرفن فلا یوذین... که در این آیه برای زنان مومن مشخص شده از روسری بلند (جلباب ) استفاده کنند که تقریبا همان چادر است که بین مسلمانان رایج است.
در ادامه این آیه خداوند یکی از علل پوشش را برای زنان بیان فرموده اند و آن اینکه از زنان غیر مسلمان و کنیزان شناخته شوند و مورد آزار و اذیت قرار نگیرند.
البته اینجا تمام حکمتهای چادر یا پوشش برای زنان بیان نشده و مسلما دلایل دیگری هم دارد.
* آیه دیگر آیه 31 سوره نور می باشد
«قل للمومنات.... و ليضربن بخمرهن علی جيوبهن ....»"
يعنی بايد روسری خود را بر روی سينه و گريبان خويش قرار دهند ، مقصود پوشيدن سر و گردن و گريبان است . زنان عرب معمولا پيراهن هایی میپوشيدند كه گريبان هايشان باز بود، دور گردن و بالای سينه را نمیپوشانيد . روسريهائی هم كه روی سر خود میانداختند از پشت سر میآويختند که گوشها و جلوی سينه و گردن آنها نمايان میشد .
اما اینکه این آیه در چه زمانی و به چه دلیل نازل شد در اینجا مختصرا بیان می گردد:
" روزی در هوای گرم مدينه زنی جوان و خوشرو در حالی كه طبق معمول روسری خود را به پشت گردن انداخته و دور گردن و زیرگوشش پيدا بود ، از كوچه عبور میكرد . مردی از اصحاب رسول خدا از طرف مقابل
میآمد . آن منظره سخت نظر او را جلب كرد و چنان غرق تماشای آن زن زيبا شد كه از خودش و اطرافش غافل گشت و جلو خودش را نگاه نمیكرد .
آن زن وارد كوچهای شد و جوان با چشم خود او را دنبال میكرد . همانطور كه میرفت ، ناگهان استخوان يا شيشهای كه از ديوار بيرون آمده بود به صورتش اصابت كرد و صورتش را مجروح ساخت . وقتی به خود آمد كه خون از سر و صورتش جاری شده بود . با همين حال به حضور رسول اكرم رفت و ماجرا را به عرض رساند . اينجا بود كه آيات مباركه نازل شد( سوره نور) : " « قل للمؤمنين يغضوا من ابصارهم ». . . الی آخر
اين آيه دستور میدهد كه بايد گردن و سینه خود را بپوشانند و بدین ترتیب میزان پوشش هم مشخص شده است و نشان از دقت دین اسلام در نحوه پوشش دارد.
|
منجی و منجی باوری! دوشنبه پانزدهم مهر 1387 
صفحه اصلي
خوش آمديد ميهمان
آمار بازديد:
نويسندگان :
